|
Polecam:

wszystko o rowerach!!!
* * *

* * *

Wspaniała przygoda, niezapomniane wrażenia, tysiące zdjęć!
Najlepsze wakacje w moim życiu!!!
| |
|
Witam
w moich skromnych progach!
Mam na imię Radek, mam 28 lat, jestem
zodiakalnym strzelcem i "prezesem" tego przybytku.
- Więcej o mnie i o stronie znajdziesz w dziale info lub po kliknięciu na Ikara.
- Warto odwiedzić x-files, które stanowi archiwum moich artykułów. Zapraszam do
ich lektury i komentarzy.
- Nie potrafisz układać Kostki Rubika? Zajrzyj
koniecznie do mojego serwisu
www.kostka-rubika.prv.pl
- Smutnym i znudzonym polecam humor oraz gry.
- Księga gości - zostaw tu opinię o stronie
lub komentarz do artykułu. Z góry dzięki!
Miłego pobytu!
|
|
Masz
wiadomość :-)
27 stycznia 2009
Tak, macie rację! Trochę zaniedbałem
to miejsce, ale... takie już jest życie. Pierwsze powody dla
stworzenia Domu Ikara już dano stały się nieaktualne, nie mam już
tyle czasu co na studiach i muszę raczej myśleć o tym co ugotować
sobie na obiad, pamiętać o wielu mniej lub bardziej ważnych sprawach,
które przy mieszkaniu z rodzicami nie zaprzątały mojej głowy. Teraz
ważna jest praca i ... Ania - miłość moja ogromna :) Więc... sami widzicie są pewne
priorytety.
Artykuły... cóż... nie mam czasu by je
pisać, nie mam weny, choć pewne tematy siedzą mi w głowie... Ciężko
mi je ubrać w słowa, tak by nikogo nie zranić... Co do tych artów,
które już są... przeczytałem je i ... dziś napisałbym je chyba
inaczej, innym językiem... choć poglądy wcale się nie zmieniły.
Pozdrawiam, R.
|

Księga
Gości
Niniejszym zastrzegam sobie prawo do kasowania wpisów
czysto reklamowych,
chamskich oraz obraźliwych dla mnie i innych osób, a także promujących strony o
charakterze pornograficznym, rasistowskim itp.
|

www.kostka-rubika.prv.pl
www.rubiks-cube.ovh.org
Internetowy Kurs Układania Kostki Rubika mojego
autorstwa pozwoli ułożyć kostkę każdemu. Proste wyjaśnienia,
graficzne przykłady, dziesiątki ciekawych wzorków końcowych oraz
wersja do nauki offline.
|
|
[...]
"Mały Książę poszedł popatrzeć ponownie na
róże.
- Nie przypominacie w ogóle mojej Róży. Jeszcze
nie stałyście się niczym. Nikt was nie oswoił i wy nikogo nie
oswoiłyście. Mój lis był taki jak wy. Był sobie zwykłym lisem,
podobnym do stu tysięcy innych, ale zaprzyjaźniłem się z nim i teraz
jest jedyny na świecie.
Bardzo zakłopotało to róże.
- Jesteście piękne, lecz puste - dodał jeszcze. -
Nie można dla was umrzeć. Oczywiście jakiś zwykły przechodzień mógłby
pomyśleć, że moja Róża jest do was podobna. Ale jedynie ona jest ważniejsza
od was wszystkich, ponieważ to ją podlewałem. To ją właśnie włożyłem
pod klosz. Ją ochraniałem parawanem. To dla niej zabijałem gąsienice
( prócz dwóch czy trzech hodowanych na motyle ). To jej
narzekań i przechwałek słuchałem, a czasami milczałem w jej
towarzystwie. Bo to moja Róża. [...]"
|
|